Monday Talk – Over poëzie

Persoonlijk kan ik heel erg genieten van eenvoud in poëzie. Zo hou ik erg van gedichten of verzen die niet eindeloos lang maar to the point zijn, en schijnbaar eenvoudig maar toch heel mooi en beeldend verwoord. Andere gedichten vind ik simpelweg te lang, te abstract of te complex. Dan lees je een gedicht en heb je geen flauw benul waar dat nou net op sloeg. Stiekem voel ik mij dan altijd een beetje een cultuurbarbaar omdat ik zo’n grote naam in de wereld der poëzie helemaal niet kon appreciëren. Maar als je er beter over nadenkt is dat eigenlijk helemaal niet nodig. Omdat poëzie net als muziek is, en het niet is omdat je een voorkeur hebt voor een bepaald genre dat je per definitie helemaal geen muziekliefhebber bent.

poetry 

Een echte omschrijving kan ik niet echt plakken op mijn voorkeur voor poëzie. Wel zijn “Het weer” van Hugo Claus en “Voor een dag van morgen” van Hans Andreus twee gedichten die spontaan in mij opkomen als ik denk aan gedichten die ik echt prachtig vind. Het zijn het soort gedichten dat ik het liefst in het groot uitprinten zou om vervolgens in te kaderen en aan de muur te hangen. Voor wie trouwens graag ook buiten het Nederlandse taalgebied op zoek gaat naar poëzie, vind ik Aleksandr S. Poesjkin een absolute aanrader. Het enige spijtige aan gedichten die niet in een taal geschreven zijn die je zelf vloeiend spreekt, is dat je enkel de vertaling kent. En deze kan nogal verschillen van vertaler tot vertaler. Van mijn lievelingsgedicht “Nacht” van Poesjkin ken ik twee vertalingen, maar persoonlijk vind ik deze de leukste omdat het in ouder Nederlands geschreven is en dit zich volgens mij beter leent voor een gedicht uit de 19e eeuw.

Nacht – Aleksandr S. Poesjkin

Mijn stem, die je soms streelt, soms is als dof gefluister,
Klinkt in de stilte op van ’t nachtontslegen duister.
En naast mijn sponde brandt een flauw, droefgeestig licht;
Mijn woorden smelten saam en vormen een gedicht
Dat ruischt als liefdes beek, dat ruischt door jou bewogen,
En in het donker straalt het licht van bei je oogen
Die lachend naar mij zien, en klanken zwellen aan:
Mijn lief, mijn eigen lief… ‘k wil slechts voor jou bestaan!

Hebben jullie een favoriet gedicht?

Advertenties

2 gedachtes over “Monday Talk – Over poëzie

  1. Ik vind ‘Bill’s Corpse’ van Don Von Vliet nog steeds heel mooi. Alleen bleek dat achteraf geen gedicht te zijn, maar een lyric van Captain Beefheart. In dat nummer brult hij die tekst maar ik heb het altijd gelezen als een gedicht en vind het nog steeds heel mooi. In het verleden heb ik mezelf ook wel eens aan gedichten gewaagd, maar ondertussen is het al weer een tijdje geleden dat ik me er aan heb gewaagd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s